இலங்கையின் $17 பில்லியன் ஏற்றுமதிப் பொருளாதாரத்தை அச்சுறுத்தும் AI புயல்: முழுமையான பகுப்பாய்வு

இலங்கையின் $17 பில்லியன் டாலர் ஏற்றுமதிப் பொருளாதாரம் ஒரு மாபெரும் 'செயற்கை நுண்ணறிவுப் (AI) புயலுக்குள்' சிக்கிக்கொள்ள மெல்ல மெல்ல நடந்து சென்று கொண்டிருக்கிறது. ஆனால், கொழும்பில் உள்ள மிகச் சிலரைத் தவிர, வேறு எவரும் இது குறித்துப் தீவிரமாகப் பேசுவதில்லை என்பதுதான் தற்போதைய ஆகப்பெரிய அவலம்.

நாட்டிற்கு அதிக அந்நியச் செலாவணியை ஈட்டித்தரும் முதல் மூன்று தூண்களாக ஆடை உற்பத்தி (Garments - $5.6B), தகவல் தொழில்நுட்பம்/பிபிஓ (IT/BPO - $1.5B) மற்றும் தேயிலை (Tea - $1.3B) ஆகியவையே உள்ளன. வெவ்வேறு வேகத்தில் AI மற்றும் தானியங்கித் தொழில்நுட்பம் (Automation) இந்த மூன்றையும் வேட்டையாட வந்து கொண்டிருக்கின்றன; இதற்கான எவ்விதத் தற்காப்புத் தயார்நிலையும் இன்றி இலங்கை வெறும் பார்வையாளனாக நிற்கிறது.

1. ஆடை ஏற்றுமதி துறை ($5.6 பில்லியன்) — 'தையல் மெஷின்' சாதகங்கள் முடிகிறது!

இலங்கையின் ஒட்டுமொத்தப் பொருட்களின் ஏற்றுமதியில் மூன்றில் ஒரு பங்கைக் கொண்டுள்ள இத்துறை, 300,000-க்கும் மேற்பட்டோருக்கு வேலைவாய்ப்பளிக்கிறது. சாதாரண சட்டைகளைத் தைப்பதை விட்டுவிட்டு, மனிதர்களின் நுட்பமான கைகள் தேவைப்படும் 'உள்ளாடைகள், நீச்சலுடைகள் மற்றும் விளையாட்டு ஆடைகள்' (Complex garments) தயாரிப்புக்கு மாறியதாலேயே இலங்கை இதுவரை உலகச் சந்தையில் தப்பிப்பிழைத்தது.

ஆனால், அந்தத் தந்திரத்தின் ஆயுட்காலம் முடிவுக்கு வந்துவிட்டது:

• ரோபோக்களின் வேகம்: துணி வெட்டுதல், பேக்கிங் செய்தல் மற்றும் கிடங்கு நிர்வாகம் ஆகிய தையல் அல்லாத பணிகளில் ஏற்கனவே தானியங்கி இயந்திரங்கள் ஆட்களை வெளியேற்றிவிட்டன. இலங்கையின் நேரடிப் போட்டியாளரான பங்களாதேஷ், 2030-ஆம் ஆண்டிற்குள் தனது ஆடைத்துறையில் 60% வேலைகளை ஆட்டோமேஷனால் இழக்க நேரிடும் என மதிப்பிட்டுள்ளது. ரோபோடிக் தையல் தொழில்நுட்பம் மலிவாகி வருவதால், கட்டுநாயக்க மற்றும் பியகம ஆலைகளில் உள்ள 'குறைந்த மனித உழைப்புச் செலவு' என்ற சாதகமான நிலை ஆண்டுதோறும் சுருங்கி வருகிறது.

• அசல் ஆபத்து 'அல்காரிதங்களில்' உள்ளது: ரோபோக்கள் மனிதர்களை மாற்றுவது இரண்டாம் பட்ச ஆபத்துதான். அசல் ஆபத்து 'AI Supply Chain Optimization' வடிவில் வருகிறது. ஒரு சர்வதேசப் பிராண்டின் AI சிஸ்டம், உலகிலுள்ள 30 நாடுகளின் சுங்கவரி, கப்பல் கட்டணம், துறைமுக வேகம் மற்றும் தரக் குறியீடுகளை 'Real-time'-ல் கணக்கிட்டு ஆர்டர்களை நொடியில் மாற்றியமைக்கும். அப்போது கொழும்பு துறைமுகத்தின் தாமதங்கள், சுங்கத்துறையின் அதிகாரத்துவம் மற்றும் சீரற்ற மின்சாரம் ஆகியவை இலங்கையை அந்த AI அல்காரிதத்தின் பட்டியலிலிருந்தே நிரந்தரமாகத் தூக்கி எறிந்துவிடும்.

2. IT / BPO துறை ($1.5 பில்லியன்) — மிகக் கொடிய, மிக உடனடி ஆபத்து!

செயற்கை நுண்ணறிவின் தாக்குதல் மிகக் கொடூரமாக, மிக உடனடியாக நிகழப்போகும் துறை இதுதான். ஆனால் இதுபற்றித்தான் இங்குப் பேச்சே இல்லை.

மேற்கத்திய நாடுகளின் சம்பளத்தில் ஒரு சிறிய பகுதிக்கு, ஆங்கிலம் பேசும் படித்த இளைஞர்களைக் கொடுத்து இலங்கை தனது BPO துறையை வளர்த்தது. டேட்டா என்ட்ரி, வாடிக்கையாளர் சேவை (Customer Support), அடிப்படை சாஃப்ட்வேர் டெஸ்டிங் மற்றும் பின்-அலுவலகச் செயல்பாடுகள் ஆகியவையே இத்துறையின் பிரதான வியாபாரம்.

• அடித்தளத்தையே தின்னும் AI: இலங்கை எதை வைத்துப் பெருமைப்பட்டதோ, அந்த 'விதிமுறை சார்ந்த, திரும்பத் திரும்பச் செய்யும் பணிகளைத்தான்' (Repetitive tasks) AI-யும், Large Language Models-களும் மிகச் சிறப்பாகச் செய்கின்றன. முன்பு 50 இலங்கை இளைஞர்களை வைத்துச் செய்த டேட்டா பிராசஸிங் வேலையை, இன்று ஒரு நிறுவனம் எந்த லீவும் கேட்காத, ஆபீஸ் ஸ்பேஸ் கேட்காத ஒரு 'AI Agent'-ஐ வைத்து 24/7 இலவசமாகச் செய்துமுடிக்கிறது.

• பயிற்சி இடைவெளி (The Training Gap): ஒரு ஆய்வின்படி, இலங்கையில் 300,000 IT/BPO வேலைகள் AI-யால் ஆபத்தில் உள்ளன. அதே ஆய்வு, புதிதாக 2 மில்லியன் வேலைகள் உருவாகும் என்கிறது. ஆனால், அந்தப் புதிய வேலைகளுக்குத் தேவையான Prompt Engineering, Data Science, Machine Learning Operations ஆகிய திறன்கள் தற்போதைய இலங்கை இளைஞர்களிடம் இல்லை; அதைச் சொல்லிக்கொடுக்கும் திராணியும் நமது கல்வித்திட்டத்திற்கு இல்லை.

இன்னும் 5 ஆண்டுகளுக்குள் நமது BPO துறை 'Task Execution'-ல் இருந்து 'AI-Augmented Knowledge Work'-க்கு மாறாவிட்டால், இத்துறை காணாமல் போய்விடும். இந்தியாவும் பிலிப்பைன்ஸும் இந்த மாற்றத்தை நோக்கி ஓடிக்கொண்டிருக்கின்றன; இலங்கை இன்னும் அதை 'விவாதித்துக்' கொண்டிருக்கிறது.

3. சிலோன் டீ ($1.3 பில்லியன்) — 100 வருட ஏல முறைக்கு மூடுவிழா?

ஆடை மற்றும் BPO-வை விடத் தேயிலை உற்பத்திக்கு AI ஆபத்து குறைவுதான்; ஆனால் அதற்காக அது தப்பித்துவிடாது.

• விவசாயத்தில் AI: கென்யா அல்லது சீனா போன்ற நாடுகள் 'Precision Agriculture' (துல்லிய விவசாயம்) மூலம் AI-ஐப் பயன்படுத்தி அறுவடை நேரத்தை முடிவு செய்கின்றன, நோய்களை முன்கூட்டியே கணிக்கின்றன. இதன் மூலம் அவர்கள் 20% அதிக விளைச்சலைக் குறைந்த செலவில் பெறுகிறார்கள். "AI-யால் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட தரத்தை விட, கைகளால் பறிக்கப்பட்ட பாரம்பரியம் இரண்டு மடங்கு விலை அதிகம் கொடுத்து வாங்கத் தகுந்தது அல்ல" எனச் சந்தை முடிவு செய்யும் ஒரு புள்ளி வரும்; அப்போது சிலோன் டீ வீழும்.

• கொழும்பு ஏலத்தின் மரணம்: உற்பத்தியை விட விநியோகத்தில்தான் அசல் ஆபத்து. கொழும்பு தேயிலை ஏலத்திற்கு நேரில் வந்து தேயிலையைச் சுவைத்துப் பார்த்து விலைபேசிய வெளிநாட்டு நிறுவனங்கள், இன்று AI கருவிகள் மூலம் ஆன்லைனிலேயே தரத்தை மதிப்பிட்டு, நேரடியாகத் தோட்ட உரிமையாளர்களிடம் கொள்முதல் செய்கின்றன. ஒரு நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக இலங்கையைக் காப்பாற்றிய 'கொழும்பு ஏல முறை' (Auction System) தொழில்நுட்பத்தால் ஓரங்கட்டப்படுகிறது.

மேக்ரோ அவலம்: '96% எழுத்தறிவு' செய்த வரலாற்றுத் தவறு!

உலக வங்கி ஒரு கசப்பான உண்மையைச் சொல்லியுள்ளது: AI தொழில்நுட்பம் வளர்ந்த நாடுகளுக்கும் வளரும் நாடுகளுக்கும் இடையிலான பொருளாதாரப் பிளவை மேலும் அதிகரிக்கும். PwC மதிப்பீட்டின்படி, AI மூலம் சீனாவின் GDP 25% அதிகரிக்கும், அமெரிக்காவின் GDP 15% அதிகரிக்கும்; ஆனால் வளரும் ஆசிய நாடுகள் வெறும் 5% வளர்ச்சியை மட்டுமே காணும்.

இலங்கை தற்போது அந்தப் பிளவின் 'தவறான பக்கத்தில்' நிற்கிறது. 2025-ஆம் ஆண்டின் முற்பகுதியில் பொதுமக்களின் கருத்துக் கேட்புக்கு வந்த ஒரு 'வரைவு தேசிய AI உத்தி' (Draft National AI Strategy) அரசிடம் உள்ளது; ஆனால் செயல்பாட்டைக் காணவில்லை. இங்கு AI ஆராய்ச்சிக் கட்டமைப்பு இல்லை, சொந்தக் கணினித் திறன் (Sovereign Compute) இல்லை, ஊழியர்களுக்கான பாரிய பயிற்சி இல்லை.

70 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இலவசக் கல்வியில் முதலீடு செய்து 96% எழுத்தறிவைச் சாதித்த ஒரு நாடு, இன்று AI சகாப்தத்திற்கான அதே முதலீட்டைச் செய்யத் தவறிவிட்டது. 2035-ல் தேவைப்படும் எழுத்தறிவு என்பது 'வாசிப்பதும் எழுதுவதும்' அல்ல; அது 'டேட்டா லிட்ரசி' (Data Literacy) மற்றும் AI-உடன் இணைந்து பணிபுரியும் ஆற்றல். நமது பள்ளிகள் அதை உருவாக்கவில்லை.

இப்போது என்ன நடக்க வேண்டும்? (5 வருட அவகாசம்)

ஏற்றுமதித் துறைகளை AI முழுமையாகத் தாக்குவதற்கு முன் இலங்கைக்கு இன்னும் 5 முதல் 7 ஆண்டுகள் அவகாசம் உள்ளது. அந்த அவகாசம் 'தயாராவதற்குத்தானே' தவிர, பதற்றப்படுவதற்கல்ல.

1. அரசாங்கத்தின் கடமை: மகாவலி திட்டம் அல்லது இலவசக் கல்விக் கொள்கைக்குக் கொடுத்த அதே தேசிய முன்னுரிமையை 'AI தயார்நிலைக்கு' அரசு கொடுக்க வேண்டும். சொந்த 'Compute' மையங்களை உருவாக்குங்கள். பாடத்திட்டங்களை மாற்றுங்கள்.

2. BPO-வின் பாய்ச்சல்: 'Task Execution' என்ற அடிமட்டத்திலிருந்து பாய்ந்து மேலெழுந்து, AI-யால் நிர்வகிக்கப்படும் சட்டச் சேவைகள், மருத்துவத் தரவுப் பகுப்பாய்வு மற்றும் நிதி மாடலிங் ஆகிய உயர் அறிவுசார் பணிகளுக்கு (Upmarket Knowledge work) மாற வேண்டும்.

3. தேயிலையின் இருவழிக் கொள்கை: பாரம்பரிய 'சிலோன் டீ' பிராண்டைக் காப்பாற்றிக்கொண்டே, மறுபக்கம் விளைச்சலைக் கூட்டத் துல்லிய AI கருவிகளைத் தோட்டங்களில் இறக்க வேண்டும்.

அந்த $17 பில்லியன் டாலர் கேள்வி இதுதான்—இலங்கை AI-ஐப் பயன்படுத்திக் கொள்ளும் 'அடாப்டராக' மாறப்போகிறதா... அல்லது AI-க்கு இரையாகும் 'பலியாடாக' மாறப்போகிறதா?